Środa, 13 Grudzień 2017
Znajdujesz się: Strona Główna/ Historia
f


Historia

Kalendarium

  • Rok 1924 - z inicjatywy Antoniego Kosińskiego (późniejszego kierownika Publicznej Szkoły Dokształcającej Zawodowej przez 26 lat, a zatem do roku 1952) w gmachu Szkoły Podstawowej (dawne zabudowania Klasztoru Panien Dominikanek) zorganizowano trzyletni wieczorowy kurs dla metalowców, elektryków, stolarzy, włókniarzy, krawców i przedstawicieli innych zawodów rzemieślniczych. Przedmioty ogólnokształcące prowadzili nauczyciele szkół podstawowych, przedmioty zawodowe inżynierowie pracujący w fabrykach w Boryszewie i Chodakowie oraz kilku sochaczewskich mistrzów-rzemieślników. Z 708 słuchaczy przed wojną ukończyło szkołę zaledwie 184.

  • Wrzesień 1939 roku – szkoła nadal funkcjonuje tylko dlatego, że okupantowi potrzebni byli wykwalifikowani robotnicy. Siedzibę przeniesiono do baraków miejskich przy ul. Długiej, w budynku Hitlerowcy zorganizowali szpital wojskowy i koszary. Działały tajne komplety. Szczególną ofiarnością i poświęceniem wykazali się zasłużeni nauczyciele: Zofia Józefczyk, Jadwiga Górko, Bronisław Pasławski, Zofia Urbanowska, Jan i Józefa Zubik, Teofilia Malinowska, Alojzy Tkacz.

  • Czerwiec 1945 roku – szkołę kończy 19. abiturientów, a placówka wraca do dawnej siedziby, czyli szkół podstawowych ze stanem 235. uczniów.

  • 3 lutego 1947 roku – zmienia się nazwa placówki na Publiczną Średnią Szkołę Zawodową w Sochaczewie z trzema oddziałami: ślusarskim, krawieckim i ogólnym. W roku szkolnym 1949/50 mamy 184. uczniów i 14. nauczycieli.

  • Rok szkolny 1950/51 - zmienia się organizacja placówki, powstaje klasa ślusarza parowozowego, a 30. uczniów pobiera naukę w warsztatach miejscowej parowozowni. Rozpoczyna się budowa gmachu przy ulicy Towarowej (budynek miał być przystosowany do potrzeb polowego szpitala wojskowego).

  • 1 września 1951 roku - powołano Zasadniczą Szkołę Elektryczną, uruchomiono warsztaty szkolne w budynku przy ówczesnej ul. Dzierżyńskiego i Żeromskiego. Część młodzieży uczy się zawodu w zakładach przemysłowych i rzemieślniczych.

  • Rok 1952 roku - Szkoła otrzymała statut i nazwę Zasadnicza Szkoła Budowlana. Dyrektorami kolejno byli: Marian Ogrodzki, Antoni Kowerczuk, Władysław Szymański, Karol Hajto. Szkoła liczyła 230. uczniów w oddziałach: elektrycznym, mechanicznym i stolarskim. Otwarty został internat szkolny. Rada pedagogiczna liczyła 12. członków: Marian Ogrodzki, Antoni Kosiński, Mieczysław Kołodziejczak, Stanisław Barszczewski, Irena Barszczewska, Irena Rybak, Longin Ciećko, Zdzisław Nawrót, Jerzy Ochal, Edward Gil, Edward Leśniewski, Leszek Przybojewski, Bolesław Ogrodzki, Władysław Zaremba, Mieczysława Jaworska i Ludmiła Kozłowska.

  • Rok 1954 - powstały warsztaty szkolne.

  • Marzec 1955 roku - dyrektorem zostaje Michał Bardan, piastuje swój urząd do 1972 roku. Powstaje szkolna orkiestra dęta, którą dyryguje przez cały okres istnienia Piotr Czoboda. Szkoła otrzymuje jednolitą nazwę i strukturę organizacyjną - Zasadnicza Szkoła Zawodowa - zapisana w rejestrze szkół pod numerem 80. Stąd powszechnie znana dziś „Osiemdziesiątka”. Szkole nadano imię generała „Waltera” Karola Świerczewskiego, wydawana była szkolna gazetka „Głos Walterowców”. Kształcono głównie w zawodach: ślusarz maszynowy, tokarz, ślusarz uniwersalny.

  • Rok szkolny 1956/57 – stopniowo wzrasta stan uczniów; z 235. w roku szk. 58/59 do 1534 uczniów w roku szk. 1965/66.

  • 18 kwietnia 1959 roku - szkoła zawodowa otrzymuje sztandar, natomiast od roku szkolnego 1959/60 powołane zostaje Technikum Mechaniczne. Kolejne etapy to powołanie Zasadniczej Szkoły Zawodowej dla Pracujących, otwarcie w r. szk. 1962/63 filii w Teresinie i uruchomienie 3. letniego Technikum Mechanicznego dla Pracujących.

  • 1 września 1965 roku - Zasadnicza Szkoła Zawodowa dla Pracujących, później Dokształcająca, przeniesiona zostaje do nowej siedziby w Szkole Podstawowej Nr 4, później do Szkoły Podstawowej Nr 1, gdzie dołączy filia z Teresina.

  • Grudzień 1965 roku - w związku z obchodami 1000. lecia Państwa Polskiego, pod redakcją Czesława Szymańskiego wydano księgę pamiątkową. Uroczystości jubileuszowe odbywały się w nowo wybudowanej sali gimnastycznej.

  • Rok szkolny 1971/72 powstaje młodzieżowe Technikum Mechaniczne po zasadniczej szkole zawodowej.

  • Rok szk. 1972/73 - otwarto pierwszą klasę Liceum Zawodowego. Tak duża szkoła nie stanowi jeszcze jednolitej placówki organizacyjnej chociaż liczy 1118. uczniów w 35. klasach, a Rada Pedagogiczna to 80. nauczycieli. Dyrektorem jest Stanisław Danielewicz.

  • Rok 1975 - szkoła powróci do budynku przy ul. Towarowej.

  • Rok 1975 - Decyzją Ministerstwa Oświaty i Wychowania powołany zostaje Zespół Szkół Zawodowych Nr 1 w Sochaczewie zarządzany do 1989 przez Mieczysława Kontka.

  • Rok 1977 - powołano filię Zasadniczej Szkoły Górniczej KWK Pstrowski w Zabrzu

  • Od 1989 do 2001 r. szkołą zarządza Stanisław Kwiatkowski. Zainicjował utworzenie w Zespole Liceum Ogólnokształcącego (1991 r).

  • Rok 2001 - szkoła otrzymauje nazwę Zespół Szkół Centrum Kształcenia Praktycznego z nowym dyrektorem - Michałem Jędrzejewskim. Gruntownie wyremontowano budynek. W placówce funkcjonuje Liceum Profilowane.

  • Roku 2006 - po raz pierwszy w historii szkoły dyrektorem zostaje kobieta - Jolanta Kulpa-Szczepaniak.

  • Od 1 września 2008 roku stanowisko dyrektora piastuje Julia Jakubowska. Nastąpiła reorganizacja szkolnych warsztatów – powstało Centrum Kształcenia Praktycznego.

  • Październik 2011 roku – obchodziliśmy hucznie Jubileusz 85.lecia Szkoły

Projekt i implementacja strony: A. Adamczyk
Administrator Web & DBMS: M. Maciąg, P. Dałek, M. Szydłowski
Pod kierunkiem nauczycieli: K. Kocimska, K. Rymarz
Zespół Szkół CKP @2017